Introductie Michel Seuphor: (in bewerking)

Michel Seuphor is één van de sleutelfiguren uit de kunstscène van het interbellum. Deze intellectuele omnivoor was als dichter, essayist, kunsthistoricus en criticus dé voorvechter van de Abstracte kunst. Zijn veelzijdigheid is fenomenaal. Begonnen als flamingantische propagandist in Antwerpen BE, heeft hij zich spoedig tot een internationaal Frans schrijvend auteur ontwikkeld. Hij was een grote verdediger van de strakke Neoplasticistische idealen, maar integreerde tegelijk ook speelse Dadaïstische elementen in zijn oeuvre. Hij maakte zowel zelf abstracte kunst maar publiceerde ook veel over de Abstracte kunst en zijn kunstenaars.


Biografie:

Michel Seuphor (pseudoniem van Fernand-Louis Berckelaers, Antwerpen BE 1901 – 1999 Parijs FR) Michel Seuphor stond aan de wieg van avant-gardekunstgroeperingen en -tijdschriften. Vanaf 1922 leidde hij samen met Jozef Peeters het toonaangevende avant-gardetijdschrift ‘Het Overzicht’ met bijdragen van de Europese pioniers van het Neoplasticisme.

Na enkele korte verblijven in Parijs, het epicentrum van het kunstgebeuren in die periode, verliet Michel Seuphor in 1925 definitief zijn geboortestad Antwerpen BE om zich in de Franse hoofdstad te vestigen. De groep Cercle et Carré, die hij in 1929 samen met de schilder Joaquín Torres-García oprichtte, bracht kunstenaars van verschillende disciplines samen om de abstracte kunst te verdedigen, via een tijdschrift, manifesten en tentoonstellingen. Zo organiseerde Michel Seuphor in 1930 de eerste tentoonstelling exclusief gewijd aan de abstracte kunst.

In Parijs kwam hij in contact met grote namen uit de literaire en artistieke internationale avant-garde: dichters zoals Jean Cocteau en Tristan Tzara maar ook beeldende kunstenaars als Robert Delaunay en Sonia Delaunay, Wassily Kandinsky, Fernand Léger, Constantin Brancusi en Pablo Picasso. Hij werkte meermaals samen met Kurt Schwitters, Willy Baumeister, Marcel Janco, Hans Arp en Sofie Taueber. Met Piet Mondriaan bleef hij levenslang bevriend en werkte hij verschillende projecten uit. Zo ontwierp Mondriaan in 1926 de decors voor het theaterstuk ‘L’éphémère est éternel’, het anti-theatertoneelstuk geschreven door Seuphor. Een tweede samenwerking vond plaats in 1928, toen ze met een “Tableau-poème” deelnamen aan een Parijse tentoonstelling van samenwerkingsprojecten van schrijvers en schilders.
Toen hij Parijs FR verliet om zich 14 jaar lang van de wereld af te zonderen in een afgelegen dorpje, schreef hij heel vroeg antifascistische artikels. Gelijklopend met zijn schrijfactiviteit, wijdde Seuphor zich aan de beeldende kunst.
Vanaf de jaren 1960 groeide Michel Seuphors algemene erkenning als beeldende kunstenaar. Meer dan 120 tentoonstellingen werden aan zijn oeuvre gewijd, zowel in Frankrijk als in het buitenland.

Michel Seuphor stichtte in 1929 met de Uruguayaanse schilder Joaquín Torres García en de Spaanse schilder Pierre Daura de kunstenaarsgroepering ‘Cercle et Carré’. Naast zijn schilderkunst en tapijt-ontwerpen schreef hij de volgende standaardwerken over abstracte kunst: o.a. over de eerste generatie abstracte kunstenaars: L’art abstrait, ses origines, ses premiers maîtres (1948); in 1956 verschijnt zijn monumentale studie over het werk van Mondriaan. Zijn diepgaande en grondige kennis over de abstracte kunst krijgt een neerslag in twee boeken: Dictionnaire de la peinture abstraite (1957) en La peinture abstraite, sa génèse, son expansion (1962) waarin hij allerlei gesprekken met kunstenaars en galerie-mensen aanhaalt bij zijn vele bezoeken in Europa en Amerika. Hij schreef bovendien romans.


Beschrijving werk:

Na geëxperimenteerd te hebben met typografische gedichten en éénlijnige tekeningen in de jaren 1930, vond hij zijn stijl in de ‘dessins à lacunes’ of lijntetekeningen, waarmee hij omstreeks 1951 begon. In deze pentekeningen domineren horizontale rechte lijnen, die op verschillende afstanden van elkaar getrokken worden. Door onderbrekingen in deze lijnen ontstaan er uitgespaarde vormen die zich van de achtergrond lijken los te maken. Michel Seuphor: “Ik trek een lijn, ik trek een andere lijn, nog een andere en nog een andere. Tussen de lijnen begint iets te trillen. In de witte ruimten krijgen de vormen hun zelfstandigheid. Het niet geschrevene wordt leesbaar, de leegte spreekt, het onbestaande blijkt met zin beladen.”

De  lijntekeningen werkte hij in honderden variaties uit. Hij speelde met de enorme rijkdom en oneindige mogelijkheden van de lijn. Onder impuls van de nieuwe generatie abstracte kunstenaars na de Tweede Wereldoorlog kregen de aanvankelijk vrij statische tekeningen zo een nieuwe dynamiek. Na de integratie van beweging, introduceerde Michel Seuphor nieuwe technieken in zijn tekenkunst. Zo verschenen in 1954 de eerste collagetekeningen en begon hij kleur toe te passen. Zowel ingekleefde kleurelementen, als achtergronden van gekleurd papier brachten nog meer variatie en speelsheid in de reeksen. Hoewel Michel Seuphor reeds met de eerste leemtetekeningen reeksen maakte, zette hij begin jaren 1960 een stap verder door het creëren van grote assemblages, waarbij meerdere ingelijste tekeningen, naast of boven elkaar geplaatst, als één geheel worden gepresenteerd. De kijker kan zo het hele visuele proces volgen. Met steeds grotere assemblages en werken tastte Michel Seuphor de grenzen van de ruimte af.


Michel SeuphorNaam: Michel Seuphor (pseudoniem voor Ferdinand Louis) Berckelaers.
Geboren: 10.03.1901, Borgerhout BE.
Overleden: 12.02.1999, Parijs FR.
Nationaliteit:
Woon / werkplaatsen:

  • 1901, Antwerpen, Borgerhout BE.
  • 1925, Parijs FR.
  • 14 jaar in een Frans dorpje ?

Kunstopleiding:
Toelagen:
Residenties:
Studiereizen:
Functies kunstwereld:
Onderscheidingen:
Actieve periode:


Vertegenwoordiging:
Contactpersoon:
Adres:
Telefoon: +31(0)
Email:
Website:
Emedia:


Kunstvormen:Schilderijen.
Kunststromingen:

  • Neoplasticisme  | NL | 1917 – 1925 | Modern | Schilderijen, Meubelen, Architectuur.

Kunstfasen:

  • ???? – ????, Studieperiode.
  • ???? – ????, ….

Technieken:
Bekende werken:

  • 1970, Le don de la parole. Réflexions sur la langage.
  • 1976, Écrits, œuvres, documents et témoignages. Parijs FR.
  • 1968, Paraboliques. Parijs FR.
  • 1966, La vocation es Mots. Accompagné de 7 dessins à lacunes. Lausanne FR.

Projecten / opdrachten:


Kunstgroepen:

  •  1929,  ‘Cercle et Carré’.

Kunstrelaties:

  • Willi Baumeister | DE 1889 – 1955 DE | Schilderijen, Collages, Grafiek | Abstract Expressionisme.
  • Wassily Kandinsky | RU 1866 – 1944 FR | Schilderijen, Grafiek | Abstract Expressionisme.

Leerling van en/of invloed van:
Leraar van en/of invloed op:


Museumcollecties: 

  • Designmuseum, Gent BE.
  • Letterenhuis.
  • Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience, Antwerpen BE.
  • Felixart Museum.
  • Gemeentemuseum Den Haag, Den Haag NL.
  • Centre Pompidou, Parijs FR.

Overheidscollecties:
Private collecties:
Galerie collecties:


Exposities: (Solo / Groep / Duo / ?)

  • 2014: FeliXart Museum, Drogenbos BE, Expositie Michel Seuphor, Gino Severini.
  • 2014: Galerie Sint-John Gent BE, Michel Seuphor, Drawings & Books 1967-1999.
  • 1930, Parijs? Eerste tentoonstelling exclusief gewijd aan de abstracte kunst.
  • 1976, Gemeentemuseum Den Haag.
  • 1977, Centre Pompidou, Parijs FR.

Eigen publicaties:
Catalogi:

  •  2014, catalogus Michel Seuphor,  Sergio Servellón, Uitgever Felixart museum.

Boeken:

  • Het kortstondige is eeuwig, Vertaald uit het Frans door Jan H. Mysjkin, Uitgeverij: De Blauwe Reiger.
  • Een groot deel van de bibliotheek van Michel Seuphor bevindt zich in de Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience,
  • Zijn archief bevindt zich in het AMVC-Letterenhuis.

Artikelen:
Radio / televisie:
Video / film:
Websites:


Eigen citaten:


Nieuwsberichten:


Bronnen: Zie publicaties en websites.
Copyright: Stichting Pictoright, Amsterdam NL.
Privacy: N.v.t.
Bijgewerkt: 28042014/26062014/0607201627122017/06072018.


Een selectie van gegevens wordt weergegeven, ook bij exposities, publicaties, etc.